94 - فراموشكارِ دستورات الهى نيست « ولا يَنْسى ما ذُكِّر » ترجمه : پرهيزگار آنچه را از ناحيه الهى به او تذكر داده شده فراموش نمىكند . * * * شرح : تذكّر و نسيان دو امر متقابل است ، در يك لحظه نمىشود فردى هم متذكّر و هم ناسى باشد ، از صفات پرهيزگاران اين است كه آنچه را خداوند در آيات كريمه خود به صورت واجبات و احكام و عبرتها و حكايتهاى پندآموز و عقائد و اخلاق بيان فرموده در حافظه خود هميشه مانند تابلوئى در مقابل ذهن دارند و ذهنشان از آنها غفلت نمىكند . يكى از محققين در توضيح نسيان و تذكر مىگويد : « ادراك در ما عبارت از حصول صورتى عقلى يا حسى در قوه‌اى از قوه‌هاى ما ا ست ؛ و اين قوه را مُدركِه نامند و حفظ ، عبارت از وجود اين صورت در قوه ديگرى است كه فوق اين قوه است و آن را خِزانه و حافظه نامند ، و تذكّر ، عبارت از حاضر كردن اين صورت است يك بار ديگر از حافظه ، بعد از اين كه در آن مخزون شد ، و نسيان عبارت از زوال و از بين رفتن آن صورت از مُدرِكة و حافظه